Wpisy oznaczone tagiem ‘życie’
Torbacze
7 listopada 2010
Koala to jeden z trzech gatunków zwierząt żywiących się wyłącznie liśćmi eukaliptusa. Za swoje niskie wymagania kaloryczne koala płaci małą aktywnością i ciągłą sennością. Koala jest zwierzęciem wyłącznie nadrzewnym. Żyje w pojedynczych lub małych grupach rodzinnych. Dorosły samiec zwykle strzeże zazdrośnie samic wchodzących w skład jego stada. Tam gdzie koala występuje licznie, niszczy lasy eukaliptusowe w takim stopniu, że cała populacja wymiera. Zwierzęta te osiągają zdolność płciową w wieku trzech lat. Samica rodzi zazwyczaj jedno młode, ważące około pięciu kilogramów. Pozostaje ono w torbie matki około sześciu miesięcy, miesięcy dalsze pół roku spędza na jej grzbiecie. Po tym okresie schodzi i odżywia się już zupełnie samodzielnie. Przednie i tylnie łapy koali, przystosowane są do wspinania się po drzewach. Schodzi on na ziemię bardzo rzadko, tylko po to by podejść do następnego drzewa. Dawniej ograniczali je Aborygeni, zabijający je dla futra. Ciągły przyrost naturalny i fakt, że koala żyje tylko na niewielkim obszarze, powoduje ich nadmierną liczebność. Ta liczba populacji, spożywa więcej pokarmu, niż może zapewnić im środowisko. Wszystkie dane anatomiczne wskazują, że wspólny przodek wszystkich kangurów był niewielkim, mocnym nadrzewnym zwierzęciem, przypominającym oposa. Przystosowanie do naziemnego trybu życia i szybkiego poruszania się skokami, obejmowało między innymi wydłużenie się tylnich nóg, skrócenie przednich kończyn i zgrubienie ogona. Jedynym wyjątkiem, nie objętym tą ewolucją stał się kangur nadrzewny. Jego tylnie stopy są krótsze a przednie dłuższe i silniejsze, zaś cylindryczny ogon zapewnia im równowagę podczas wspinania. Dziesięć gatunków kangurów nadrzewnych żyje w Australii i na Nowej Gwinei. Zamieszkują najchętniej tereny trudno dostępne, takie jak zalesione górskie zbocza i dlatego są to zwierzęta bardzo słabo poznane. Odżywiają się głównie liśćmi. Żyją samotnie lub w małych grupach. W okresie godowym para pozostaje razem przez kilka dni, jednak samica sama rodzi i wychowuje potomstwo. Młody kangur drzewny długo pozostaje pod opieką matki. Mając prawie rok, ciągle sypia w torbie i ssie mleko matki.
Tagi: grzbiet, kilogram, matka, miesiące, młody, stopień, torba, zwierzęta, życie
Kategorie: Ssaki
Ryby akwariowe
21 października 2010
Ryby przystosowane do życia w akwarium.Ryby akwariowe są rybami słodkowodnymi. Większość z nich potrzebuje tlenu. Ryby są raczej ozdobą dla domu. Nie można z nimi bawić się tak jak np. z psami czy kotami. Coraz częściej możemy spotkać u kogoś w domu akwarium zamieszczone w ścianie. Ryby dzielone są na dwie grupy: ryby krajowe oraz ryby egzotyczne. Ryby egzotyczne dzielą się na 12 rodzin. Przykładami takich rodzin są między innymi kiryskowate, guramiowate, pielęgnicowate oraz żyworótkowate. Jednym z najczęściej spotykanym gatunkiem ryby w polskich domach jest Bojownik Wspaniały. Osiąga ona nawet do 8 cm długości. Zaleca się kupować tego typu rybkę ludziom, którzy dopiero zaczynają swoje życie z tymi małymi zwierzętami. Gdy już będziemy mieli kupić taką rybkę należy pamiętać, że w akwarium nie można mieć więcej niż jednego samca tego gatunku, ponieważ rywalizują ze sobą. Wymagana temperatura dla Bojownika Wspaniałego powinna wynosić od 24 do 28 stopni celciusza. W akwarium powinny znajdywać się rośliny akwariowe. Służą one do wytwarzania tlenu bądź to tego, żeby ryba się schowała. Świnka morska czyli inaczej Cavia porcellus.Świnka morska jest gryzoniem. Jest to bardzo popularne zwierze domowe. Pochodzi ona z Ameryki Południowej. Tam świnkę morską stosuje się jako przysmak w różnych restauracjach, jednak w europie jest tylko zwierzęciem domowym. Jej długość ciała osiąga od 22 – 35 cm. Żyje około 8 lat. Świnka morska jest w ciąży od 64 do 69 dni. W dawnych czasach świnka morska była wykorzystywana w laboratoriach do celów naukowych, jednak dzisiaj jej miejsce zastąpiły szczury i myszy. Śpi około 5 godzin przez dobę. Jest aktywna w dzień jak i w nocy. Świnka morska jako zwierze domowe jest roślinożercą. Żywi się głównie sianem ziołami oraz owocami. Powinna mieć w swoim pomieszczeniu wodę pitną. Mimo, że w owocach znajduję się ona lecz nie jest to wystarczająca ilość jaka jest potrzebna do prawidłowego funkcjonowania. Świnki morskie podobnie jak ludzie muszą sami dostarczać sobie z zewnątrz witaminy C. Są różne rasy świnki morskiej. Każda z nich różni się kolorami sierści, wielkością, długością włosów oraz sposobem życia. Jeden z gatunków nie posiada włosów. Gatunek ten został nazwany “Skinny” Szynszyl pojawił się w Polsce już w 1956 roku.Szynszyl jest gryzoniem i jest na pewno zwierzęciem domowym, które powinno mieszkać w klatce wraz z innymi szynszylami. Jednak najlepiej, żeby to była parka samiec, samica. Gdy włożymy do klatki dwa samce będą ze sobą rywalizować i toczyć walki. Kiedy w jednej klatce będą przebywać dwie samice można zauważyć tolerancje między nimi. Potrafią nawet wychowywać wspólnie małe szynszyle. Ciąża u tych zwierząt trwa około 16 tygodni. Samica może urodzić od 1 do 6 młodych szynszyli. Młode gdy ujrzą światło dzienne mają otwarte oczy oraz owłosienie na całym ciele. Ich zęby już od narodzin są ukształtowane. Na wolności żyją około 10 lat, a w warunkach domowych potrafią przeżyć jeszcze raz tyle. Szynszyle są zwierzętami, które mają dobrą odporność. Szynszyle osiągają długość ciała od 20 do 40 centymetrów. Jego oczy uszy i ogon są duże. Szynszyle przyzwyczajone od małego do ludzi nie powinny gryźć gdy urosną. Szynszyle na wolności są gatunkiem, który może wyginąć. Szynszyla dzika jest pod ochroną. Jednak w warunkach domowych szynszyle mogą być hodowane. Nie potrzeba dla nich żadnej rejestracji oraz nie mają żadnych ograniczeń.
Tagi: akwarium, bojownik, dom, egzotyka, kupno, ozdoba, ryba, samiec, zabawa, zwierzę, życie
Kategorie: Ryby
Hipopotamy
8 października 2010
Hipopotamy to wielkie zwierzęta, które bytują zarówno na lądzie jak i w środowisku wodnym, w naturze znajdziemy je w Afryce.Większość z nas nie za bardzo zdaje sobie sprawę z tego, iż hipopotam to naprawdę ogromne zwierzę. Okazy tego dzikiego zwierzęcia występujące w naturze niezwykle trudno jest zważyć, jednak osoby, które pokusiły się o to, by oszacować wagę tych gigantycznych ssaków, utrzymają, iż ważą one nawet ponad półtorej tony w przypadku samców i około trzech ton, jeśli chodzi o samice. Warto również zdawać sobie sprawę z tego, iż hipopotamy to zwierzęta, których średnia życia nie jest tak długa jak chociażby człowieka, gdyż zgodnie z przeprowadzanymi badaniami zwierzęta te dożywają od czterdziestu do zaledwie, bądź aż pięćdziesięciu lat. Jak wiadomo jednak na wolności czeka na nie mnóstwo niebezpieczeństw i chorób, które sprawiają, iż średnia ta nie jest zbyt wysoka, jeśli jednak chodzi o zwierzęta żyjące w ogrodach zoologicznych czy też innego rodzaju hodowlach, to rekordowy wiek tego zwierzęcia wynosi pięćdziesiąt sześć lat. Osoby zainteresowane grubą skórą hipopotamów powinny wiedzieć, iż ich zewnętrzna powłoka ciała ma aż cztery centymetry grubości, co sprawi, iż stanowi ona aż jedną czwartą wagi każdego okazu tego dzikiego zwierzęcia. Zoo to jedno z tych miejsc, w którym bez wątpienia będziemy w stanie znaleźć wiele dzikich, mniej i bardziej egzotycznych zwierząt.Wprawdzie zwierzęta w zoo nie wychowują się i nie dorastają w naturalnym środowisku, jednak mimo tego wiele osób bardzo chętnie ogląda je w ciasnych klatkach. W końcu nasza natura pozwala nam na trzymanie zwierząt w nie zawsze odpowiednich dla nich warunkach. Co by jednak nie mówić, zoo to dla wielu jedyna okazja do zobaczenia na oczy takich dzikich zwierząt jak chociażby żyrafy, zebry czy lwy. W gruncie rzeczy ogrody zoologiczne dają nam wiele możliwości, bo nie wyjeżdżając z miasta możemy przyglądać się życiu takich okazów jak strusie czy antylopy. Warto jednak pamiętać o tym, iż życie zwierząt w zoo w praktyce nie bardzo przypomina ich bytowanie w naturze. Jeśli zatem interesuje nas prawdziwa egzystencja dzikich zwierząt, to zdecydowanie zoo nie jest dla nas najlepszym rozwiązaniem. Nie mniej jednak wyprawa do ogrodu zoologicznego może okazać się niezapomnianą przygodą dla dzieci, które dotąd tygrysy znały tylko z bajek. Poza tym, ważne jest również, iż wyprawa do zoo będzie o wiele tańsza niż wycieczka do Afryki.
Tagi: badanie, hipopotam, hodowla, lata, przypadek, rodzaj, samiec, tona, waga, zwierzę, życie
Kategorie: Ssaki
Konik morski
2 października 2010
Pierwsze istoty żywe składały się z jednej komórki i miały bardzo prostą budowę. Te małe niewidoczne gołym okiem organizmy żyły w morzach. Pierwsze ślady życia przypominają stromatolity z Zatoki Rekiniej w Australii. Są to twory powstałe z bakterii i zmieszanym z wapieniem mułem sinic. Pojawiły się one już 3,5 miliarda lat temu. Następnie pojawiły się większe organizmy złożone z wielu komórek, podobne do meduz i robaków o miękkim ciele. W wyniku ewolucji natura wyposażyła niektóre stworzenia w pancerzyki lub inne szkielety. Trylobity są przodkami dzisiejszych skorupiaków. Ich ciało o długości od 4 mm do 67 cm pokrywał trzyczęściowy pancerz. Dzięki licznym odnóżom bardzo szybko poruszały się one w wodzie. Były to pierwsze stworzenia wyposażone w złożone oczy, które ułatwiały im polowanie i ucieczkę przed nieprzyjacielem. Żywiły się maleńkimi cząstkami mułu lub mniejszymi od siebie zwierzętami. Umiejętność zwijania się pozwalała im ujść cało przed wrogiem. Następnie zjawiły się Amonity, które chroniła podobna do ślimaczej muszla. Dzięki ramionom mogły one pływać jak dzisiejsze ośmiornice. Z czasem opanowały one wszystkie morza na Ziemi. Konik morski zawdzięcza swoją nazwę swojemu wyglądowi, który istotnie upodabnia go do jego lądowego odpowiednika. Ryby te występują licznie na piaszczystych dnach u wybrzeży Europy i Afryki północnej, na głębokości od 8 do 45 m. Częsty jest widok koników przyczepionych ogonkami do glonów porastających podwodne łąki. Ciało koników morskich pokrywają kostne, pierścieniowato ułożone płytki, których liczba waha się i zależy od gatunku. Na grzbiecie jest skrzydełkowata płetwa. Zwierzęta te żywią się planktonem i drobnymi skorupiakami, zasysając je swoim długim, rurkowatym pyszczkiem. Ich ruchliwe oczka łatwo wypatrują ofiary. Koniki są dobrymi pływakami. Mogą pływać całkiem pionowo do góry i do dołu, lub też poruszać się ruchem spiralnym. U koników morskich to tata nosi swoje małe, Samiczka składa od 300 do 500 jajek do kieszeni na brzuchu partnera. Rozwój jajeczek następuje w czerwcu i lipcu, zaś małe przychodzą na świat w okresie wrzesnia. Dojrzałość osiągają po upływie roku. Większość koników umiera po złożeniu jajek, dlatego na ogół składają je tylko raz w życiu.
Tagi: budowa, istota, komórki, konik, meduza, morze, muł, robaki, wróg, zjawisko, życie
Kategorie: Przyroda