Wpisy oznaczone tagiem ‘trwały’
Bilby
25 października 2010
Bilby to jeden z gatunków ssaków, których liczebność spadła dramatycznie w ciągu ostatnich 50 lat. To ładne zwierzątko wielkości małego królika zamieszkiwało kiedyś ponad 70% kontynentu. Obecnie jego naturalne populacje zachowały się jedynie na pustyniach Tanami, Gibson i Great Sandy. Przyczyną takiego ograniczenia stało, podobnie jak w wypadku wielu innych torbaczy, drapieżnictwo lisów i konkurencja ze strony królików, bydła i owiec. Pozostały przy życiu małe kolonie złożone z niewielkiej liczby osobników. Bilby ma mocne pazury przednich łap. Używa ich do kopania nor, dochodzących do 3 metrów długości. Widzi słabo, dlatego podczas nocnego żerowania kieruje się przede wszystkim węchem i słuchem. Granice jego terytorium mają charakter nietrwały i zależą od dostępności pokarmu. Bilby żywi się głównie trawą, ale zjada także pędraki i termity. Program mający na celu uratowanie tych zwierząt od zagłady jest realizowany w okolicach Watarra. W celu zapewnienia im świeżej trawy, pojawiającej się tu sezonowo po deszczach, wypala się tam, co jakiś czas krzewy na niewielkich obszarach. Diabeł tasmański dziś występuje już tylko na obszarze Tasmanii. Kiedyś zamieszkiwał też kontynent australijski. Ogólną budową, pomijając ogon, przypomina małego niedźwiadka. Porusza się niezgrabnym krokiem, z wysoko uniesionym ogonem. Jego zęby są bardzo masywne, a trzonowce przystosowane do miażdżenia kości. Diabeł tasmański żyje w gęstych zaroślach i jest zwierzęciem nocnym. Dzień spędza w jaskinie lub w zbudowanym gnieździe z kory, liści i trawy. Tam też na świat przychodzą młode, które w momęcie narodzin mierzą 12 mm długości. Zwierzę to jest agresywne. Osobniki tego gatunku walczą między sobą, jednak większość walk ma charakter rytualny. Diabeł tasmański słynie ze zdolności spożywania ogromnych ilości pokarmów. Zwykle odżywia się padliną, zjada martwe wombaty, mniejsze torbacze, węże i ptaki. Choć zasadniczo jest padlinożerny, czasem poluje nawet na sporej wielkości zwierzęta. Napada ofiarę z zasadzki lub goni ją do kompletnego wyczerpania. Nie jest szybki, ale bardzo sprawny i wytrzymały.
Tagi: dramat, konkurencja, lis, ograniczenie, przyczyna, realizacja, świeży, trawa, trwały
Kategorie: Ptaki
Krzyżowanie koni
2 sierpnia 2010
Krzyżowanie koni miało na celu stworzenie jak najlepszej rasy do wypełniana określonych czynności. Oczywiście krzyżowanie trwa do dzisiaj ponieważ ludzie pragną uzyskiwać jak najciekawsze rasy, a tym samym musimy wiedzieć że często to się udaje i konie jakie się spotyka w dzisiejszych czasach doskonale spełniają swoją rolę. Często widzimy nic innego jak na przykład konie pociągowe, które muszą być bardzo silne, a jednocześnie krępe aby ciężar nie sprawiał im wielkiej czynności. Często człowiek krzyżując konie nie oczekiwał efektu jako niespodzianki, ale zakładał sobie określony cel i dążył do jego realizacji. W dzisiejszych czasach stara się stworzyć jak najszybszą rasę konia, ponieważ wyścigi jakie są organizowane są niezwykle opłacalne oczywiście w przypadku wygrywania, a więc musimy wiedzieć, że kto posiada najszybszego konia będzie posiadał największe bogactwo. Krzyżowanie koni to proces długotrwały, ponieważ konie po kopulacji oczywiście muszą zrodzić źrebię, a następne dopiero młody koń wykazuje się nowymi cechami. Macierzyństwo koni to ciekawy okres, ponieważ konie są ssakami, podobnie jak i człowiek, a więc opiekują się swoim młodym, które w dzisiejszych czasach jest bardzo cennym nabytkiem. Konie to cenne zwierzęta, które za rasowe okazy są cenne nawet do kilkudziesięciu milionów dolarów. Ogólnie konie zapładniane są w dwa sposoby, czyli sztucznie i naturalnie. Naturalnie to sposób jak się pewnie domyślacie przez kopulacje ogiera i klaczy czyli konia rodzaju męskiego z rodzajem żeńskim. Często spotyka się konie, które potrafią dość często kopulować, ale młode nie są wtedy zbyt udane. Następnie sposób sztuczny jest bardzo często wykorzystywany w krzyżowaniu koni z zamierzonym celem, czyli wybiera się ogiera z bardzo dobrego gatunku, pozyskuje się jego nasienie i oczywiście następnie zapładnia się nim klacz, która był przewidziana w planie. Małe źrebaki muszą bardzo szybko stanąć na nogi, ponieważ już kilka minut po urodzeniu starają się chodzić, co z całą pewnością podpowiada mu jego zwierzęcy instynkt.
Tagi: kopulacja, krzyżówka, plemnik, rasa, rola, silne, spełnienie, szybki, trwały
Kategorie: Konie