środowisko - Świat zwierząt

Wpisy oznaczone tagiem ‘środowisko’

Żółw hiszpański

30 listopada 2010

Żółw hiszpański to reprezentant rodziny batagurów. Jego naturalnym środowiskiem jest północna część kontynentu afrykańskiego, Półwysep Iberyjski oraz zachodnie rejony Półwyspu Arabskiego. Jako samodzielny gatunek żółw hiszpański funkcjonuje w zasadzie od niedawna. Wcześniej uchodził on za jeden z podgatunków żółwia kaspijskiego. Jest to zwierzę prowadzące wodno-lądowy tryb życia. Bardzo lubi stanowiska ciepłe i dobrze nasłonecznione. Spotykany jest w bardzo różnych zbiornikach wodnych – zarówno w tych niewielkich, jak i całkiem dużych. Należy do wszystkożernych gadów. Odżywia się między innymi owocami, pączkami roślin, kijankami oraz niedużymi bezkręgowcami. Długość ciała dorosłego osobnika sięga maksymalnie dwudziestu pięciu centymetrów. Karapaks tego żółwia odznacza się barwą w odcieniach brązu oraz oliwkowej zieleni. U młodych żółwi widoczne są dodatkowo plamki w kolorze pomarańczowym. Żółw madagaskarski przynależy do rodziny żółwi lądowych. Jest to gatunek endemiczny – a zatem w warunkach naturalnych spotkać go można tylko i wyłącznie na Madagaskarze, a uściślając, w częściach północnej oraz zachodniej tej wyspy. Spośród wszystkich żółwi lądowych żyjących obecnie na świecie, żółw madagaskarski należy do grona tych najrzadszych. Szacuje się, iż ich liczba nie przekracza na dzień dzisiejszy pięciuset osobników. Podjęte zostały specjalne kroki mające na celu zapewnienie tym zwierzętom przetrwanie. Są rozmnażane w niewoli – innej szansy dla nich nie ma. Największym zagrożeniem dla tych gadów jest człowiek. Pomimo rozlicznych zakazów, żółwie te wciąż padają ofiarą kłusowników – posiadają one bowiem przepiękne karapaksy. Wartość jednego takiego żółwia osiąga na czarnym rynku kwotę przeszło tysiąca dolarów. Dorosły żółw osiąga przeciętnie długość czterdziestu pięciu centymetrów.

Tagi: Afryka, część, Hiszpania, kontynent, natura, północ, rejon, środowisko, zachód
Kategorie: Przyroda

Kategorie

Oceanarium

Oceanaria wyposażone są w bogatą aparaturę: mikrofony podwodne, oscylografy, kamery filmowe i fotograficzne przystosowane do pracy pod wodą, sprzęt medyczny, a przede wszystkim laboratoria naukowe. Wnikliwa obserwacja potwierdza opinię, że delfiny są bardzo inteligentne. Zdarza się, że delfiny uczą się nie inspirowane przez człowieka. Podpatrują jego zachowanie i naśladują wykonywane przez niego czynności, a nawet same wymyślają nowe formy zabawy. Wybitną inteligencję wykazała urodzona w oceanarium Algea. Ciekawska od dzieciństwa, wielka miłośniczka zabaw, jako jedyna umiała wydobyć z dna basenu głowonogi, pochowane w szczelinach skał. Długo obserwowała miejsce, gdzie spodziewała się ukrytego zwierzęcia. Potem podpływała w określone miejsce i mocnym ruchem ogona wywoływała wiry w wodzie. Wiry wyrywały mięczaka z kryjówki. Zauważono także, że delfiny dzielą się nawzajem nabytymi umiejętnościami. Początkujący uczy się o wiele szybciej, gdy towarzyszy mu wykształcony osobnik. Wobec poznanych faktów, wielokrotnie obserwowanej sympatii, jaką darzą nas delfiny, wypadki ratowania ludzi przez te zwierzęta nie wydają się szczególnie zaskakujące i zdumiewające. Tym bardziej, że jak stwierdzono w oceanariach, nie tylko sygnał S.O.S wyzwala w delfinach odruch ratowniczy. Reagują one niekiedy w ten sam sposób na widok pływającego w wodzie dowolnego przedmiotu. Istnieje wiele zanotowanych, rzeczywistych przypadków ratowania od śmierci ludzi topiących się. Często zdarza się, że delfiny odpędzają stada rekinów od rybackich czy sportowych łódek, nie dopuszczając do tragedii. W opowieściach starożytnych, w legendach polinezyjskich pomoc delfina jest często powtarzanym motywem. Dziś wiemy, że wcale nie jest on fantastyczny. Oczywiście błędne byłoby przekonanie, że zwierzęta te idą na ratunek człowiekowi z pobudek "duchowych". Wykonują one tylko wewnętrzny nakaz odruchu "pomocy". Reklama: underkl�der

Świat zwierzątPoczytajmy o faunie

Wpisy oznaczone tagiem ‘środowisko’

Żółw hiszpański

Kategorie

Oceanarium