Wpisy oznaczone tagiem ‘przyczyna’
Królik i pies
22 listopada 2010
Królik domowy pochodzi z rodziny zającowatych.Charakterystyczny wygląd dla królika to długie uszy, długie tylne łapy, krótsze tylne oraz krótki ogon. Króliki żyją przeciętnie około 7 lat. Ich waga wynosi nawet do 7 kilogramów. Dzięki długim uszom króliki mają lepszy słuch. Ich oczy umożliwiają im widzenie w nocy, oraz w ciemnych miejscach. Króliki domowe potrzebują dużego pomieszczenia, aby mogły się po nim swobodnie poruszać. To zwierze domowe jest bardzo towarzyskie. Można, a nawet powinno się trzymać królika na rękach codziennie około godziny czasu. Zwierze czuję się wtedy bezpieczne. Króliki mogą żyć w zgodzie nawet z innymi gatunkami zwierząt. Królik domowy jest roślinożercą. Są to zwierzęta, które są mało odporne na różnego rodzaju choroby. Najczęstszymi przyczynami powstawania takich chorób jest między innymi: zła higiena, niewłaściwe żywienie, rany bądź także pasożyty. Bardzo ciężko jest wyleczyć królika z takich chorób. Są 4 rasy królików. Rasy duże, rasy średnie, rasy małe oraz rasy miniaturowe. Przykładem dla rasy średniej jest królik Angora. Pies jest potomkiem wilka szarego.Pies jest ssakiem z rzędu drapieżnych. Został on udomowiony przez ludzi. Są różne gatunki tych zwierząt. Najgroźniejszymi psami są między innymi: Rottweiler, Amerykański Pitbulterier oraz Amstaf. Najważniejszym zmysłem dla psa jest węch. Od małego kiedy pies jest jeszcze szczeniakiem i nie widzi dobrze to posługuje się węchem. Drugim zmysłem jest słuch. Ten potomek wilka szarego potrafi słyszeć dźwięki, które dla człowieka są zupełnie nie słyszalne. Pies to przecież przyjaciel człowieka i powinien nam pomagać. Więc zostały one podzielone na różne typy: psy myśliwskie, psy ratownicze, psy pasterskie, psy stróżujące, psy służbowe (wykorzystywane np. w wojsku), psy zaprzęgowe oraz psy wyścigowe. Co jakiś czas organizowane są wystawy psów. Właściciele mogą się pochwalić własnymi “pupilami”. Są tam różne psy. Od małych Chihuahua do wielkich Bernardynów. Celem takich imprez jest wymiana doświadczeń pomiędzy uczestnikami, poznawanie raz tego gatunku, oraz stwierdzenie, czy dany pies lub suka nadaje się do reprodukcji.
Tagi: kilogram, królik, miniatura, pies, powstanie, przyczyna, rasa
Kategorie: Ssaki
Bilby
25 października 2010
Bilby to jeden z gatunków ssaków, których liczebność spadła dramatycznie w ciągu ostatnich 50 lat. To ładne zwierzątko wielkości małego królika zamieszkiwało kiedyś ponad 70% kontynentu. Obecnie jego naturalne populacje zachowały się jedynie na pustyniach Tanami, Gibson i Great Sandy. Przyczyną takiego ograniczenia stało, podobnie jak w wypadku wielu innych torbaczy, drapieżnictwo lisów i konkurencja ze strony królików, bydła i owiec. Pozostały przy życiu małe kolonie złożone z niewielkiej liczby osobników. Bilby ma mocne pazury przednich łap. Używa ich do kopania nor, dochodzących do 3 metrów długości. Widzi słabo, dlatego podczas nocnego żerowania kieruje się przede wszystkim węchem i słuchem. Granice jego terytorium mają charakter nietrwały i zależą od dostępności pokarmu. Bilby żywi się głównie trawą, ale zjada także pędraki i termity. Program mający na celu uratowanie tych zwierząt od zagłady jest realizowany w okolicach Watarra. W celu zapewnienia im świeżej trawy, pojawiającej się tu sezonowo po deszczach, wypala się tam, co jakiś czas krzewy na niewielkich obszarach. Diabeł tasmański dziś występuje już tylko na obszarze Tasmanii. Kiedyś zamieszkiwał też kontynent australijski. Ogólną budową, pomijając ogon, przypomina małego niedźwiadka. Porusza się niezgrabnym krokiem, z wysoko uniesionym ogonem. Jego zęby są bardzo masywne, a trzonowce przystosowane do miażdżenia kości. Diabeł tasmański żyje w gęstych zaroślach i jest zwierzęciem nocnym. Dzień spędza w jaskinie lub w zbudowanym gnieździe z kory, liści i trawy. Tam też na świat przychodzą młode, które w momęcie narodzin mierzą 12 mm długości. Zwierzę to jest agresywne. Osobniki tego gatunku walczą między sobą, jednak większość walk ma charakter rytualny. Diabeł tasmański słynie ze zdolności spożywania ogromnych ilości pokarmów. Zwykle odżywia się padliną, zjada martwe wombaty, mniejsze torbacze, węże i ptaki. Choć zasadniczo jest padlinożerny, czasem poluje nawet na sporej wielkości zwierzęta. Napada ofiarę z zasadzki lub goni ją do kompletnego wyczerpania. Nie jest szybki, ale bardzo sprawny i wytrzymały.
Tagi: dramat, konkurencja, lis, ograniczenie, przyczyna, realizacja, świeży, trawa, trwały
Kategorie: Ptaki