Wpisy oznaczone tagiem ‘poruszanie’
Kawaleria
27 października 2010
W historii kawalerią określa się wojsko walczące lub poruszające się na koniach. starożytnej Europie i Azji kawalerie były nieliczne, bo mało się przydawały i były drogie w utrzymaniu. Za to były elitarne, służyli w nich ludzie o wyższym statusie społecznym i materialnym. Bardziej popularne tam były rydwany, wozy ciągnięte przez konie lub woły. W starożytnej Grecji również kawaleria była nieliczna, służyli w niej ci, których stać było na konie. Jednak brak jazdy potrafił się zemścić w czasie bitew. W średniowieczu zaczęto powiększać kawalerie. W czasach nowożytnych jazda konna zaczęła używać broni palnej. Tworzyła się konna piechota. W Polsce kawaleria dzieliła się na oddziały kopijnicze i strzelcze. Potem pojawiła się husaria, jazda lekka. W Polsce jazdę lekką tworzyli pancerni. Później przekształcono je w kawalerie narodową, a jazdą lekką nazywano ułanów. Wraz z rozwojem broni palnej, znaczenie kawalerii zaczęło upadać. Jeszcze w czasie I wojny światowej kawalerii było naprawdę dużo, potem zaczęto likwidować poszczególne dywizje jazdy. W 1939 roku było już tylko 11 brygad kawalerii. W niektórych obecnych rasach można dopatrzeć się podobieństw do tarpana.Tarpan to gatunek, który nazywany był koniem dzikim. Uważa się go za przodka konia polskiego. Występował głównie na leśnych obszarach Europy. Tarpany to małe konie, ich wysokość nie przekraczała 130 cm. Miały one charakterystyczną ciemną pręgę na grzbiecie, biegnącą wzdłuż kręgosłupa i tak samo pręgowate nogi. Są to cechy charakterystyczne dla prymitywnych gatunków koni. Sierść miały myszatą, a grzywę stojącą i krótką. Do 1780 roku w Polsce tarpany można było spotkać w okolicach Puszczy Białowieskiej. Potem zostały wyłapane i umieszczone w hrabstwie Zamoyskich. Później, w wyniku panującej biedy, tarpany zostały rozdane wśród chłopów. Tam w wyniku krzyżowania się z innymi końmi powstała nowa rasa, nazywana konikiem polskim. W czasie II wojny światowej część koni wywieziono do Niemiec. Pozostałe trafiły do Instytutu Genetyki i Hodowli Doświadczalnej PAN, gdzie prowadzi się hodowlę zachowawczą tego gatunku koni i prowadzi się nad nimi badania. Żyją na otwartej przestrzeni, dostają tylko siano w zimie.
Tagi: formacja, husaria, jazda, kawaleria, lekka, poruszanie, rydwany, walka, wojsko
Kategorie: Konie
O koniach
22 września 2010
Konie są to zwierzęta. Konie są bardzo mądre, ponieważ potrafią wyczuć, co dana osoba czuje, czyli na przykład strach z tym akurat należy uważać, ponieważ jeśli zwierzątko wyczuje samo zaczyna szaleć i się bać, ponieważ nie czuje się w takiej sytuacji pewnie. Konie kiedyś żyły na wolności, czyli były dzięki jendka z czasem zaczęto je wyłapywać i udomawiać po to, aby pomagały w polu i w transporcie. W czasach dzikiego zachodu tylko na nich poruszali się ludzie obecnie rola koni stała się bardziej rozbudowana, ponieważ mogą służyć do celów rekreacyjnych lub do celów hodowlanych, ponieważ konie cieszą się bardzo dużym powodzeniem wśród ludzi. Konie są bardzo mądre i wymagają odpowiedniego do nich podejścia, ponieważ od razu wyczują czy ktoś ma dobre zamiary względem nich. Konie zazwyczaj zajmują miejsca w stajni, ale często przebywają na powietrzu, ponieważ potrzebują dużo ruchu i otwartej przestrzeni tylko wtedy czują się naprawdę wolne i przede wszystkim szczęśliwe a to jest przecież najważniejsze Poruszanie się na koniu to specjalny proces, który wbrew pozorom nie jest taki prosty, ponieważ aby udomowić i sprawnie poruszać się na takim koniem musimy oczywiście posiadać odpowiednie umiejętności, co jasna sprawa sprawia wiele trudności, a przynajmniej na początku, ponieważ z czasem jazda na koniu staje się bardzo przyjemna, a oczywiście nie każdy potrafi bardzo szybko zrezygnować z takiej przyjemności skoro już raz zaczął uprawiać taką dziedzinę sportu. Początkowo na koniach jeżdżono w stanie surowym czyli jak to się mówi na oklep, ale oczywiście człowiek to wygodne stworzenie, a wiec nie koniecznie podobało mu się jechanie na twardym grzbiecie konia. Zaczęto szukać innego rozwiązania i początkowo układano pod pośladkami koce , a następnie stworzono siodło, które było dopasowane go człowieka, a jednocześnie nie sprawiło trudności w poruszaniu się koniowi. Następnie do sterowania koniem już nie targano go za grzywę, ale stworzone lejce, które doskonale spełniały swoją rolę.
Tagi: cel, hodowla, ludzie, ogrodzenie, podejście, poruszanie, potrzeba, powodzenie, stajnia
Kategorie: Konie