Wpisy oznaczone tagiem ‘pamięć’
Równowaga biologiczna
30 listopada 2010
Natura tak stworzyła zwierzęta, a zwłaszcza drapieżniki, że aby przetrwać muszą się rozmnażać, a te mniejsze są zjadane przez większe. Ten fakt nie powinien dziwić nikogo. Nic także nie jest dziwnego w tym, że ludzie zabijają drapieżniki w celu ochrony własnego życia lub swoich najbliższych. Takie działanie nie zmniejszy populacji zwierząt w taki sposób, aby jakiś gatunek był zagrożony wyginięciem. Zupełnie inaczej ma się rzecz wtedy, kiedy zwierzęta są nadmiernie zabijane w celach zarobkowych, jak miało to miejsce w latach siedemdziesiątych, gdzie łupem padały aligatory. Panował wtedy ogromny popyt na ich bardzo delikatne skóry. Torebki, czy inne produkty z nich wykonane cieszyły się ogromną popularnością oraz bardzo wysoką ceną. Jest wiele gatunków na wymarciu, co jest dzielę człowieka, jednak należy pamiętać, że w przyrodzie musi panować równowaga. Nadmiar osobników jednego gatunku spowoduje zmniejszenie się ilości innych, a jeżeli człowiek zniszczył któryś z nich w przyrodzie następują swoista luka, którą bardzo trudno jest zalatać. Sposobem na to jest zakaz zabijania niektórych gatunków zwierząt, by nie dopuścić do ich całkowitego wyginięcia. Anakondy doskonale uosabiają moc i dostojeństwo natury. Poprzez ewolucję, trwającą wiele tysięcy lat, nabyły różnorodne umiejętności, jakie są im niezbędne do przetrwania, a także do obrony. Są one najgroźniejszymi zwierzętami Amazonii. Nie tylko węże mogą zakłócić spokój ludzkich siedlisk. Bez żadnej żenady czynią to także pająki. Zdarza się, że i lądowe drapieżniki przybywają pod ludzkie siedliska w celu poszukiwania pożywienia, którym zazwyczaj staja się zwierzęta hodowlane, całkowicie nieprzystosowane przez naturę do obrony. Są wręcz całkowicie bezbronne w chwili zagrożenia przez drapieżniki, żyjące w środowisku naturalnym. Statystyki odnotowały bardzo duża liczbę zgonów, zwłaszcza wśród dzieci. Przyczyną tego może być niedostateczna kontrola rodziców, ale trudno na okrągło patrzeć, jak bawi się dziecko. Matka nie byłaby w stanie zrobić w domu zupełnie niczego. Dodatkowym powodem, zwiększającym śmiertelność jest nieświadomość dzieci. Nie potrafią one jeszcze przewidzieć zagrożenia, związanego z drapieżnikami, żyjącymi na wolności. Do swojej ofiary zbliża się ukradkiem, atakując nagle. W udo zaatakowanego człowieka wbijają się ostre żeby węża, specjalnie do tego stworzone. Zęby te rosną w dwóch rzędach, skierowane do tylu, by ułatwić trzymanie walczącej ofiary, jednak nie wstrzykują jadu. Prawdziwą bronią anakondy zielonej jest ciało. Uścisk 360 kg zaciska się na klatce piersiowej ofiary, a z każdym jej wydechem wąż zacieśnia splot. Wtedy oddychanie staje się niemożliwe. Anakonda z łatwością może połknąć ofiarę większą od własnej glowy, dzięki ruchomemu połączeniu szczęk. Dodatkowa kość, zwana kwadratową, pozwala na ich rozwarcie maksymalnie do 180 stopni. To w zupełności wystarczy, by ten olbrzymi wąż połknął człowieka w całości. Jeżeli wąż oplecie ciało człowieka, nie ma już ucieczki. Nie ma potwierdzonych przypadków polowania anakondy na ludzi, ale klasyczne ataki tego węża zdarzały się już wcześniej. Każdy, kto wkracza na terytorium tego węża, podejmuje ryzyko. Gad ten nie będzie miał najmniejszych skrupułów, by zaatakować człowieka, jeśli tylko nadarzy mu się taka okazja.
Tagi: biologia, cieszenie, dziwny, pamięć, przetrwanie, Przyroda, równowaga, wykonanie
Kategorie: Przyroda
Żółw środziemnomorski
20 sierpnia 2010
Żółw śródziemnomorski jest przedstawicielem żółwi lądowych. Określany jest on również mianem żółwia mauretańskiego oraz żółwia iberyjskiego. W naturalnym środowisku jest spotykany w północnej części kontynentu afrykańskiego, na południu Hiszpanii, a ponadto również na Kaukazie, w Azji Mniejszej oraz Iranie. Na pierwszy rzut oka bardzo przypomina żółwia greckiego. Wiele podobieństw z tym właśnie gatunkiem łączy go również, jeżeli chodzi o biologię. Żółw śródziemnomorski nie jest dużym zwierzęciem – długość karapaksu u dorosłego osobnika wynosi maksymalnie trzydzieści centymetrów, masa ciała natomiast nie przekracza kilograma. Gad ten prowadzi dzienny tryb życia. Bardzo lubi miejsca ciepłe i dobrze nasłonecznione, z tego też względu najlepiej czuje się na suchych terenach. Odżywia się przede wszystkim produktami pochodzenia roślinnego, chociaż od czasu do czasu nie pogardzi też ślimakami i owadami. Żółw stepowy to jeszcze jeden przedstawiciel żółwi lądowych. Ich naturalnym środowiskiem jest Wielki Step. Można je także hodować w domowych terrariach. Samice są większe aniżeli samce. Generalnie rzecz biorąc, żółwie te nie należą do dużych gadów. Dorosłe osobniki, w zależności od płci, mają karapaksy o długości od piętnastu centymetrów do maksymalnie dwudziestu trzech. Jeżeli chodzi o wygląd zewnętrzny, to najbardziej charakterystyczną cechą jest posiadanie przez te zwierzęta czterech pazurów na każdej łapie. Kiedyś uważano je za wszystkożerne gady, jednakże obecnie jest udowodnione, że to typowi roślinożercy. Odżywiają się tym, co akurat znajdą o danej porze roku, jednakże starają się nie jeść traw. Największą aktywnością żółwie stepowe wykazują się porą wiosenną. Latem zapadają w letarg, którzy dalej przechodzi w zimowy sen. Do życia gady te preferują obszary skaliste suche oraz jałowe.
Tagi: Azja, ciepły, grecki, Kaukaz, masa, natura, pamięć, słonecznik, tryb
Kategorie: Przyroda