Wpisy oznaczone tagiem ‘natura’
Żółw hiszpański
30 listopada 2010
Żółw hiszpański to reprezentant rodziny batagurów. Jego naturalnym środowiskiem jest północna część kontynentu afrykańskiego, Półwysep Iberyjski oraz zachodnie rejony Półwyspu Arabskiego. Jako samodzielny gatunek żółw hiszpański funkcjonuje w zasadzie od niedawna. Wcześniej uchodził on za jeden z podgatunków żółwia kaspijskiego. Jest to zwierzę prowadzące wodno-lądowy tryb życia. Bardzo lubi stanowiska ciepłe i dobrze nasłonecznione. Spotykany jest w bardzo różnych zbiornikach wodnych – zarówno w tych niewielkich, jak i całkiem dużych. Należy do wszystkożernych gadów. Odżywia się między innymi owocami, pączkami roślin, kijankami oraz niedużymi bezkręgowcami. Długość ciała dorosłego osobnika sięga maksymalnie dwudziestu pięciu centymetrów. Karapaks tego żółwia odznacza się barwą w odcieniach brązu oraz oliwkowej zieleni. U młodych żółwi widoczne są dodatkowo plamki w kolorze pomarańczowym. Żółw madagaskarski przynależy do rodziny żółwi lądowych. Jest to gatunek endemiczny – a zatem w warunkach naturalnych spotkać go można tylko i wyłącznie na Madagaskarze, a uściślając, w częściach północnej oraz zachodniej tej wyspy. Spośród wszystkich żółwi lądowych żyjących obecnie na świecie, żółw madagaskarski należy do grona tych najrzadszych. Szacuje się, iż ich liczba nie przekracza na dzień dzisiejszy pięciuset osobników. Podjęte zostały specjalne kroki mające na celu zapewnienie tym zwierzętom przetrwanie. Są rozmnażane w niewoli – innej szansy dla nich nie ma. Największym zagrożeniem dla tych gadów jest człowiek. Pomimo rozlicznych zakazów, żółwie te wciąż padają ofiarą kłusowników – posiadają one bowiem przepiękne karapaksy. Wartość jednego takiego żółwia osiąga na czarnym rynku kwotę przeszło tysiąca dolarów. Dorosły żółw osiąga przeciętnie długość czterdziestu pięciu centymetrów.
Tagi: Afryka, część, Hiszpania, kontynent, natura, północ, rejon, środowisko, zachód
Kategorie: Przyroda
Kosmiczni podróżnicy
16 listopada 2010
Niedźwiedzie potrafią wywęszyć pożywienie nawet z dystansu 30 km.Niedźwiedzie polarne, to jedne z niewielu drapieżników, które z premedytacją polują na ludzi. Druciane pułapki i race świetlne, skutecznie studzą ich zapal. Balony pogodowe badają inny, zimniejszy region ziemi. Na wysokości 5 km osnówik pospolity wykorzystuje silne prądy powietrza, by kontynuować swoją podróż. Przy temperaturze -30 stopni pająki pokrywają się lodem, jednak ich ciało chroni naturalny środek przeciw zamarzaniu. 80 km ponad warstwą ozonową zarodniki grzybni potrafią przetrwać niewiarygodne zimno i szkodliwe promienie ultrafioletowe. Grawitacja ma niewielki wpływ na te niewielkie zarodniki, a odpychane przez pole magnetyczne ziemi, mogą rozprzestrzeni się w kosmosie. W tej bezkresnej próżni temperatura spada do -90 stopni, a ludzie mogą tam przebywać tylko dzięki nowoczesnej technice i chociaż zarodniki grzybów nie zostały tu jeszcze znalezione, z pewnością zdolne są przetrwać panujące tu warunki. Mogą przetrwać 10 tyś. lat i są idealnymi kandydatami na kosmicznych podróżników. Wąż z gatunku parietalis to jedyny, który potrafi przetrwać zamarznięcie.W czasie, gdy ich ciało zamarza, ich organy życiowe chronione są przez naturalny środek przeciw zamarzaniu. Czarne pasy, niczym panel słoneczny przyspieszają proces rozmarzania. Wkrótce żądza pożądania powraca. Na terenach, wysuniętych bardziej na północ niedźwiedź polarny regularnie wytrzymuje temperaturę -45 stopni, chroniony przez swoje gęste futro. Z niedźwiedziego futra ulatuje bardzo niewiele ciepła. Późnym latem, niedźwiedzie, czekające na ochłodzenie, mogą być narażone na przegrzanie. U człowieka, którego chroni ubranie, miejscami, z których ucieka ciepło są twarz i dłonie. Podobnie wygląda to u niedźwiedzi. Ta wspaniała izolacja pozwala mu w czasie spoczynku tracić zaledwie tyle ciepła, ile wydziela 200 watowa żarówka. Tak, jak ciepły ślad dłoni pozostaje na balonie, po niedźwiedziu pozostają jedynie niewielkie ślady ciepła na ziemi. Niedźwiedzie potrafią wytrzymać bez jedzenia nawet przez 6 miesięcy, dłużej, aniżeli jakiekolwiek inne lądowe ssaki. By przetrwać, magazynują energię, obniżając temperaturę do poziomu, który dla nas jest śmiertelny.
Tagi: ciało, dystans, kosmiczny, natura, ochrona, podróżnik, polar, wiarygodny
Kategorie: Przyroda
Pszczoła i trzmiel
29 października 2010
Owadów które mogą wyrządzić nam krzywdę jest wiele. Dlatego tak ważne jest to aby się umieć przed nimi ochronić lub wystrzegać ich. Na poczta dobrze by było gdyby prowadzona była profilaktyka w szkole czyli zajęcia uświadamiające na temat tego co nam grozi ze strony owadów. Nie należy popadać tutaj w paranoje tyko wszystko na spokojnie przemyśleć. Owady nie muszą przecież zawsze oznaczać czegoś złego wręcz przeciwnie mogą być dal ans nie szkodliwe a pomocne dla natury. Przed wadami należy przede wszystkim uchronić dzieci ponieważ te są niczego nie świadome. Na początek watro jest dzieci kremować substancjami przeciwko komarom i kleszczom ponieważ one pomagają się skutecznie obronić i pilnować gdzie przebywając nasze dzieci. Przede wszystkim nie puszczać je same do lasu lub na laki ponieważ tam jest najwięcej groźnych owadów które mogą wyrządzić nam krzyw3de. należy też uczulić dziecko aby nie wpadało w panikę ponieważ takim zachowaniem może sprowokować owada do działania i do ukoszenia które jest bolesne Pszczoła jest to rodzaj owada. Pszczoły są bardzo charakterystyczne ponieważ posiadaj żółty kolor na zewnętrznej części i czarne paski. Pszczoła jest bardzo groźnym przeciwnikiem nawet ejlsi chodzi o ludzi ponieważ ma bardzo ostre żądło którego Mozę zawsze użyć. Pszczoła często myli ludzi z kwiatami dlatego tez atakuje ich. Najczęściej wabią ją do ludzi zapachy słodkich perfum oraz kolorowe bluzki przypominające im kwiaty. Pszczołą posiada długi odwłok zakończony żądłem. Żądło wypełnia pewien rodzaj substancji trującej ale kiedy pozbawi się pszczole żądlą wtedy umiera. Pszczoły w ciągu dnia najczęściej można spotkać na lace ponieważ zajmują się zbieranina pokarmu czyli nektaru kwiatowego. Pszczoły zamieszkują ule ponieważ tam wytwarzają miodu jest to bardzo pożyteczne zwierzątko pod tym względem. Pszczoły są bardzo pracowite i mogą zbierać nektar nawet całymi dniami ponieważ to jest ich zdanie. Wszystkimi pszczołami rządzi zawsze królowa i jej wszyscy są poddani jest ona największa ze wszystkich Trzmiel jest to rodzaj dużego owada. Trzmiele są największymi owadami można ej zauważyć już z dużej odległości ponieważ są tak potężne. Trzmiele są trochę z wyglądu podobne do pszczół ponieważ mają zbliżoną budowę. Trzmiele latają zazwyczaj w sezonie letnim ponieważ wtedy poszukują pozywając podobnie jak w wypadku pszczół mogą spożywać nektar z kwitów. Trzmiele SA powolnymi owadami które można łatwo zlikwidować. zazwyczaj nie atakują one ludzi ale jeśli już się tak żądzy natychmiast należy uciekając ponieważ człowiek jest w stanie przyjąć na siebie tylko określoną dawkę jadu. jeśli ją przekroczy i nie uzyska pomocy medycznej to ginie. Trzmiele najczęściej atakują wtedy kiedy jest narażone na niebezpieczeństwo ich gniazdo w takie sytuacji mogą być nie obliczalne. Najczęściej zakładają gniazda na drzewach owocowych ponieważ wtedy mają pokarm pod nosem i mogą w pełni z niego korzystać. Trzmiele często jest mylony z trutniem ponieważ są podobnej wielkości jednak trutnie są bardziej agresywne i tym bardziej należy je unikać.
Tagi: krzywda, natura, Owady, panika, przeciwny, trzmiel, upał, wartość, wyrządzenie
Kategorie: Owady
Delfiny
1 października 2010
Delfinów nie da się nakłonić ani tym bardziej zmusić do czegokolwiek, na co nie mają ochoty. To, co robią, najbardziej cyrkowe sztuczki, robią dla zabawy i przyjemności. Bawić lubią się zwłaszcza w zespole, a ludzi przyjmują chętnie za swoich partnerów. Cyrkowa tresura delfinów umożliwia prowadzenie obserwacji ich zachowania. Wydaje się jednak, że należałoby w większym stopniu uwzględnić naturalne skłonności tych zwierząt. Niech rozgrywają zawody piłkarskie, skoro na wolności obserwuje się je pochłonięte przerzucaniem sobie nawzajem kłody drzewa lub znalezionego koła ratunkowego. Niech wykonują zbiorowe skoki, skoro wiadomo jak bardzo lubią się nimi popisywać. Tresura w oceanariach jest ograniczona nie tyle możliwością zwierzęcia, co pomysłowością samych trenerów. Skoki przez płonące obręcze powodują, że zwierzę traci swe naturalne zdolności i umiejętności. Szczęściem, występy cyrkowe, to tylko margines w działalności oceanariów. Wnikliwe badania nad delfinami podjęła dopiero współczesna nauka. Stały się obiektem wszechstronnych obserwacji i doświadczeń, skupiając zainteresowanie badaczy wielu dziedzin nauki. Delfin podobny jest do ryby, jednakże jest ssakiem. Bogactwo dźwięków wydawanych przez delfiny jest tak obfite, że skłoniło do badań. Okazało się, że delfiny posiadają aparat echolokacyjny i posługują się ultradźwiękami. Naukowców zdumiewa precyzja instrumentu, w jaki natura wyposażyła te ssaki. Nakierowując się na rybę delfin wydaje serię skrzypiących dźwięków, dźwięków odbierając ich echo, lokalizuje zdobycz. Ustalono, że aparat echolokacyjny jest jednocześnie instrumentem mowy, a więc narzędziem wysyłającym dźwięki porozumiewawcze. Niewiele wiadomo o jego budowie, prócz tego, że jest ściśle powiązany z narządem oddechowym. Delfin płynąc zgina ciało w płaszczyźnie pionowej, a jednocześnie uderza ogonem z góry na dół. Ciało ssaka przystosowane jest do pokonywania oporu wody: opływowe kształty, zanik pokrywy włosowej i małżowin usznych, tylnie kończyny przekształcone w płetwy.
Tagi: delfin, doświadczenie, dziedzina, natura, nauka, obiekt, obserwatorium, partner, przyjmowanie, umiejętność, zdolność
Kategorie: Ssaki