Wpisy oznaczone tagiem ‘jad’
Ogończa
24 listopada 2010
Widok ogończy słodkowodnej może być bardzo niemiły. Zwierzę to spokojnie odpoczywa na dnie rzeki, ale zaniepokojona dobywa śmiercionośnej broni. Ogończe pływają tuż nad dnem rzeki, wysysając z mułu robaki, małże i ślimaki, które rozdrabniają małymi, tępymi zębami. Bywają jednak nie tylko myśliwymi, ale i ofiarami, jak to jest w przyrodzie. Przestraszone potrafią uciec i ukryć się, a jeśli to nie wystarczy, stosują inny sposób obrony; w polowie ogona znajduje się kolec jadowy, ukryty w fałdzie skóry. Kiedy ogończa odpoczywa, kolec jest niegroźnie skierowany do tylu, ale kiedy poczuje się zagrożona, reaguje gwałtownie: wygina ogon, wbijając w przeciwnika kolec jadowy. Jad jest silną trucizną o złożonym składzie chemicznym. Toksyczne enzymy najpierw niszczą skórę i mięśnie ofiary. Kiedy dochodzą do mózgu i ważnych narządów wewnętrznych, zaburzają pracę i oddychanie, a serotonina wywołuje skurcze mięśni i silny ból. Jeżeli kolec jadowy wbije się w ludzką nogę, ból może trwać kilka dni, jeśli uderzy w klatkę piersiową, blisko serca lub płuc, może zabić. Ryba ta ani nie gryzie, ani nie kluje, ale za to poraża prądem. Tą dziwną rybą jest węgorz elektryczny. Zasiedla on wolnoplynące wody w dorzeczu Amazonki i Orinoko. Po mimo swojej nazwy, jest znacznie bliżej spokrewniony z zębaczami, niż z węgorzami. Dorosłe osobniki mierzą dwa mery i ważą 13 kg, jednak siły nie zawdzięczają rozmiarom ciała, lecz swojej tajnej broni, jaką są narządy elektryczne, zbudowane z wyspecjalizowanych komórek, nazywanych elektrocytami. Te żywe baterie wytwarzają prąd, który mogą w każdej chwili uwolnić. Maksymalne napięcie uderzeniowe to około 600 wolt, prawie trzykrotnie więcej, niż w zwykłym gniazdku elektrycznym, co w zupełności wystarczy, by porazić rybę z odległości kilkunastu metrów. Tą zdolnością węgorze nadrabiają brak kilku cech, właściwych drapieżnikom: nie mają zębów do gryzienia i chwytania zdobyczy, więc stosują wyładowania elektryczne, unieruchamiając ofiarę, którą później połykają w całości. Węgorze elektryczne są prawie ślepe, a wzrok zastępują zmysłem elektrolokacji. Występuje tu ponad trzysta gatunków ptaków, więcej, niż pól miliona gatunków owadów i ponad trzysta gatunków gadów, w tym węże. Z ponad stu ich gatunków, najgorszą sławę zyskała żararaka lancetowata. Dysponuje ona groźną kombinacją zabójczych atutów: silnym jadem, agresywnością i upodobaniem do polowań tam, gdzie żyją ludzie. Żararaka lancetowata zasiedla niziny Ameryki południowej, na zachodzie aż po Peru i na północy po Wenezuelę. Należy ona do rodziny żmijowatych, do której zalicza się także grzechotniki. Jako myśliwi, żmijowate wykorzystują podobne techniki, takie jak kamuflaż. Ubarwienie żararaki doskonale stapia się z poszyciem lasu. Grzechotniki mają jamki policzkowe. Te zagłębienia pomiędzy oczami a nozdrzami służą jako detektory ciepła, emitowanego przez zwierzęta. Dzięki temu mózg żararaki lancetowatej tworzy obraz ofiary. Tak, jak ludzie potrafią określić, skąd dobiega dźwięk, tak wąż wyczuwa różnice ciepła, dochodzącego do jego lewej i prawej jamki. Pozwala to precyzyjnie określić cel i zaatakować.
Tagi: drobny, fałda, gwałtowny, jad, kolec, niepokój, odpoczynek, ogończa, skóra, trwanie
Kategorie: Przyroda
Owady
1 listopada 2010
Owady jest to grupa żyjątek. Dla ludzi są one bardzo małymi stworzonkami jednak mają swoją moc czyli mogą wyrządzić nam wielką krzywdę. Owady mogą stanowić nawet zagrożenie życia w sytuacji kiedy ktoś jest uczulony na ich jad. Owadów jest bardzo wiele ale niektóre z nich są dla ludzi groźne. Są małe ale zarazem może być to ich broń ponieważ często nie zauważamy ich. Owady są wyposażone w specjale substancje dzięki którym zbierają pokarm i mogą się bronić najczęściej jest to rodzaj jadu na który trzeba uważać. Ponieważ nawet jad z tak małego stworzonka może być bardzo groźny dla ludzi. W szczególności należy chronić tutaj dzieci ponieważ one są najbardziej narażone na wszelkie niebezpieczeństwo i mogą ulec wszelkim wypadkom tym bardziej ze dużo wolnego czasu spędzają na powietrzu gdzie owadów jest bardzo dużo. owady maja tak silna bron ze potrafią przedostać się nawet przez ubraniem aby urzędolić lub wejść pod skórę tak jak robi to kleszcz. Najbardziej należy uważać porą letnią ponieważ wtedy jest ich wylęg Kleszcz jest to małe żyjątko. Kleszcze podobnie jak komary żyją się czymś żywym czyli zwierzakiem lub człowiekiem. Kleszcze można śmiało nazwać mianem pasożytów ponieważ utrzymują się pobierając składniki z żywego organizmu. Kleszcz ma zawsze czarny kolor jest stosunkowo grubszy od komara i krótszy ale podobnie jak on występuje w lesie i wysokich trawach ponieważ tam są najlepsze warunki dla niego. Kleszcz nie pobiera krwi od dawcy tylko asymiluje się z nim inaczej mówiąc wchodzi pod skore i czerpie z dawcy. Kleszcz kiedy się Wbija jest nie widoczny i niczego nie czujemy ponieważ jest również wyposażony W substancje znieczulające nas. Kleszcze są plagą ponieważ bardzo trudno się ich pozbyć. Kiedy wejdą pod skórę należy ej umiejętnie wyrwać ponieważ w przeciwnym wypadku jego części mogą się rozkładać w dawcy co nie jest niczym dobrym. Kleszcza najlepiej jest wyciągać za pomocą specjalnego uradzenia przypominający długopis jest dostępne w każdych aptekach sprzęt ten gwarantuje jakość i komfort
Tagi: bezpieczny, częsty, grupa, jad, ludzie, Owady, stworzonka, wypadek, żyjątka
Kategorie: Owady
Drapieżniki
11 października 2010
Większość mieszkańców Ameryki Południowej nigdy go nie spotka, ale tutejsza ludność doskonale wie, czego się obawiać. Wężem tym jest groźnica niema, która jest najdłuższym jadowitym wężem w całej Amazonii. Dorosłe osobniki mierzą średnio ponad dwa metry, ale niektóre osiągają nawet dwa razy tyle. W górnej szczęce groźnica ma parę 3, 5 centymetrowych zębów jadowych, ale jej podstawową bronią jest cierpliwość: czeka, aż do skutku. Z każdym ruchem rozwidlony język zbiera z powietrza, liści i ziemi cząstki zapachowe, a następnie dostarcza tę chemiczną informację do narządu węchowo – smakowego, umieszczonego między jamą nosową, a podniebieniem węża, nazywanego narządem Jacobsona. Każdy koniec języka wsuwa się do jednej kieszonek narządu, przenosząc bodźce do mózgu. Ten przetwarza je, umożliwiając wężowi znalezienie śladów, pozostawionych przez szczury i myszy. Prawdopodobnie gryzoń znowu skorzysta z tej drogi, więc groźnica zasadza się nań i czeka. Wytrwa tak długo, do póki utrzyma się zapach ofiary. W takich okolicznościach jest to zła wiadomość dla ludzi. Gryzonie szukają pożywienia w ludzkich siedliskach, w naszych ogrodach i śmietnikach, a w ślad za nimi podąża żararaka lancetowata i to właśnie ją mieszkańcy Ameryki Południowej spotykają najczęściej ze wszystkich węży. Jest sprawczynią 60% jadowitych ukąszeń w Amazonii i ze wszystkich gadów obu Ameryk spowodowała najwięcej zgonów ludzi. Jej chemotoksyczny jad najpierw powoduje obumieranie tkanek wokół rany. Kiedy dotrze do krwiobiegu, zakłóca krzepnięcie krwi, powodując krwotok wewnętrzny, a nawet niewydolność serca i nerek. Konieczna jest wtedy natychmiastowa pomoc medyczna. Wąż ten jest straszny, ale dzieli terytorium z innym, jeszcze bardziej jadowitym wężem. Trudno jest się ludziom ustrzec przed doskonale maskująca się żararaką, jednak mimo to, w miarę swoich możliwości, ludzie powinni starać się wystrzegać tych nieprzyjaznych nam gadów. Po ukąszeniu najważniejsze jest natychmiastowe podjęcie działań, mających na celu jak najszybsze dotarcie do lekarza i uzyskanie fachowej pomocy.
Tagi: Amazonia, Ameryka, doskonały, droga, jad, ludność, mieszkaniec, możliwość, narząd, rozwidlenie, wąż, węch
Kategorie: Przyroda