Wpisy oznaczone tagiem ‘Azja’
Modraszek idas
26 listopada 2010
Modraszek to uroczy mieszkaniec wrzosowisk. Zasięg jego występowania obejmuje północne części Europy i Azji. W Polce modraszek idas zamieszkuje wyłącznie wrzosowiska. Spotkać go można w suchych borach sosnowych i nad jeziorami, gdzie pojawia się w dużych ilościach. Podobnie jak inne modraszki, idas rozwija się początkowo w stadium gąsienicy, żerując na różnych roślinach z rodziny motylkowatych. Starsze podrośnięte gąsienice, oddają się pod opiekę leśnym mrówkom, które skutecznie ochraniają je przed pasożytniczymi gąsienicami i drapieżnymi osami. Gdy któryś z tych wrogów zbliży się do gąsienicy, daje ona sygnał zapachowy, który alarmuje mrówki a te natychmiast odpędzają intruza. Dopiero niedawno odkryto, że za emitowanie sygnałów odpowiadają rowkowate narządy przy końcu ciała gąsienicy. Mrówki bezpiecznie przenoszą ją do mrowiska, a w zamian za opiekę otrzymują słodką wydzielinę wydzielaną przez mszyce. Tajemnica wyjścia modraszka w mrowiska do dziś jest zagadkowa. Niektóre tropikalne modraszki wychodzą z poczwarki oblepione lepkimi łuskami, które zalepiają szczęki atakującym mrówkom, umożliwiając motylowi wydostanie się z gniazda i rozprostowanie skrzydeł. Ta grupa modraszkowatych zawdzięcza swoją nazwę małym ogonkom na końcu tylnich skrzydeł. U tropikalnych ogończyków przypominają one czasem długie poskręcane tasiemki powiewające w locie za motylem. Ogonek jest częścią pokrytej łuskami błony skrzydła, opartą na jednej z żyłek tworzących jego szkielet. Podobnie jak u pazia, ogonki często ratuję życie motyla. Napastnik widząc pokaźny kąsek, kojarzy rzucające się w oczy ogonki z czułkami na głowie owada. Niektóre Ogończyki posiadają jeszcze dodatkowo barwne plamki w pobliżu ogonów, które zapewne mają imitować oczy, prawdziwy cel ataku. Zmylony napastnik, chwyta tę przynętę a motyl uchodzi z życiem. Jednakże motyl na taki wybieg może sobie pozwolić tylko raz, kolejny atak oznacza dla niego śmierć. Ogończyki żyją i rozwijają się w konarach drzew. Głównie z tego powodu są rzadziej spotykane i słabiej znane. Ich gąsienice są zabezpieczone grubą skórą, która broni je przed atakami mrówek i innych drapieżników. Jej zabarwienie ochronne sprawia, że stapia się z liśćmi i dlatego jest doskonale przystosowana do życia wśród gałęzi drzew.
Tagi: Azja, bor, emija, Europa, idas, modraszek, mszyca, sosnowy, tajemnica, wydzielanie
Kategorie: Przyroda
Żółw środziemnomorski
20 sierpnia 2010
Żółw śródziemnomorski jest przedstawicielem żółwi lądowych. Określany jest on również mianem żółwia mauretańskiego oraz żółwia iberyjskiego. W naturalnym środowisku jest spotykany w północnej części kontynentu afrykańskiego, na południu Hiszpanii, a ponadto również na Kaukazie, w Azji Mniejszej oraz Iranie. Na pierwszy rzut oka bardzo przypomina żółwia greckiego. Wiele podobieństw z tym właśnie gatunkiem łączy go również, jeżeli chodzi o biologię. Żółw śródziemnomorski nie jest dużym zwierzęciem – długość karapaksu u dorosłego osobnika wynosi maksymalnie trzydzieści centymetrów, masa ciała natomiast nie przekracza kilograma. Gad ten prowadzi dzienny tryb życia. Bardzo lubi miejsca ciepłe i dobrze nasłonecznione, z tego też względu najlepiej czuje się na suchych terenach. Odżywia się przede wszystkim produktami pochodzenia roślinnego, chociaż od czasu do czasu nie pogardzi też ślimakami i owadami. Żółw stepowy to jeszcze jeden przedstawiciel żółwi lądowych. Ich naturalnym środowiskiem jest Wielki Step. Można je także hodować w domowych terrariach. Samice są większe aniżeli samce. Generalnie rzecz biorąc, żółwie te nie należą do dużych gadów. Dorosłe osobniki, w zależności od płci, mają karapaksy o długości od piętnastu centymetrów do maksymalnie dwudziestu trzech. Jeżeli chodzi o wygląd zewnętrzny, to najbardziej charakterystyczną cechą jest posiadanie przez te zwierzęta czterech pazurów na każdej łapie. Kiedyś uważano je za wszystkożerne gady, jednakże obecnie jest udowodnione, że to typowi roślinożercy. Odżywiają się tym, co akurat znajdą o danej porze roku, jednakże starają się nie jeść traw. Największą aktywnością żółwie stepowe wykazują się porą wiosenną. Latem zapadają w letarg, którzy dalej przechodzi w zimowy sen. Do życia gady te preferują obszary skaliste suche oraz jałowe.
Tagi: Azja, ciepły, grecki, Kaukaz, masa, natura, pamięć, słonecznik, tryb
Kategorie: Przyroda