Wpisy z kategorii ‘Owady’
Pokłonniki
7 września 2010
Pokłonniki to majestatyczne owady występujące na obszarach Azji, Europy i Ameryki Północnej. Z reguły trzymają się środowiska wilgotnych lasów. Znajdują też schronienie w lasach górskich, w których mają pod dostatkiem wilgoci i roślin stanowiących pokarm dla gąsienic. W Karpatach i Sudetach, bywają spotykane na wysokościach nawet 1000 metrów. Pokłonniki są doskonale przystosowane do życia w cieniu drzew. Różne odcienie brązu i fioletu w ubarwieniu ciała i skrzydeł pozwalają im skutecznie kryć się wśród leśnego mroku. Motyle ukazują się rankiem w porze posiłku, gdy siadają na kałużach. Samice tego gatunku siedzą w konarach macierzystych drzew. Znajdują tam pokarm w postaci wyciekającego soku z pnia. Pokłonniki zimują w postaci gąsienic. Schronienie przed chłodem i gąsienicami budują sobie same ze zwiniętego kawałka liścia, który mocują przędzą do gałązki. Taki dom na zimę nazywamy hibernakulum. Spośród naszych motyli dziennych budują je tylko Pokłonniki. Wiosna, gdy osiki rozwiną liście, gąsienica opuszcza swoją kryjówkę i rozpoczyna żerowanie. Po kilku tygodniach osiąga odpowiedni rozmiar i dojrzewa do przeobrażenia. Zwiesza się wtedy głową w dół i zmienia w poczwarkę. Z niej to w ciągu dwóch tygodni wykluwa się piękny motyl. Podobnie jak wiele ptaków i ssaków zmieniających ubarwienie sezonowo, tak niektóre gatunki motyli wyglądają inaczej na wiosnę i inaczej w lecie. Zmiana ta jednak nie odbywa się na drodze linienia, lecz misi rozwinąć się następne pokolenie motyli, inaczej ubarwione niż rodzice. Rusałka pojawia się na początku maja z rudo – czarnym deseniem na skrzydłach. Motyle wychodzą wtedy z poczwarek zimujących. Wiosenne pokolenie rozmnaża się a rozwój ten trwa przez cały czerwiec. Na początku lipca znów wylęga się kolejne pokolenie. Jest ono większe, skrzydła ich są białe z czarną przepaską na środku. Zmienność sezonowa wywołana jest przez warunki zewnętrzne. Samica rusałki składa jajeczka na spodzie liści pokrzyw. Sposób, w jaki to robi jest niezwykły. Jaja są, bowiem ułożone jedno na drugim po 6 – 15 sztuk. Powstają w ten sposób zwisające nitki. Wylęgające się gąsienice wspinają się po nich na liście i żerują. Są jednolicie granatowoczarne, pokryte gęstwiną kolczastych wyrostków skóry. Pokrzywa pełni ważną funkcję odżywczą w rozwoju rusałek. W Europie znanych jest kilkadziesiąt motyli wędrownych. Osetnik to najwytrwalszy wędrowiec spośród naszych motyli dziennych. Dwa razy do roku motyle tego gatunku pokonują 2000 – 3000 km, przelatując znad Morza Śródziemnego do północnej Europy. Z początkiem lata przybywają na północ, aby wydać następne pokolenie z dala od południowego skwaru, wysuszającego rośliny, którymi się żywią. Nieraz obserwowano chmary motyli nad przełęczami górskimi, gdzie zwęża się trasa przelotu. U kresu wędrówki owady te rozmnażają się i giną. Następne pokolenie wyleguje się w sierpniu lub we wrześniu. Motyle muszą nabrać sił przed kolejną podróżą. Znane są trzy główne trasy przelotu z północy na południe kontynentu, stałe miejsca zimowania oraz przebyte odległości. Przyczyn i mechanizmów owych wędrówek można się jednak tylko domyślać. Popęd do migracji z pewnością dziedziczą po rodzicach, lecz czy mogą dziedziczyć orientację w terenie? Prawdopodobnie termin odlotu wyznacza temperatura i długość dnia. Motyle z pewnością wykorzystują prądy powietrza zgodne z kierunkiem wędrówki. Mają stałe zimowiska i przystanki w czasie lotu, znaczenie ma też zapach pozostawiony przez poprzednie pokolenie.
Tagi: brąz, drzewa, dzień, hiber, Karpaty, liść, Motyle, pokłonnik, posiłek, Sudety
Kategorie: Owady
Komar
10 sierpnia 2010
Komar jest to rodzaj żyjątka. Komarów najwięcej jest w porze letniej ponieważ na ten czas przypada ich wylęg. Komary pojawiają się przede wszystkim nocą ponieważ wtedy trudno jest je zobaczyć. W odróżnieniu od muchy są nader cieniutkie i mizerne, posiadaj kilka odnóży oraz tak zwaną trąbkę do pobierania pokarmu. Komary nazywa się też małymi wampirami ponieważ pobierają one krew z żyjącego tworzywa często takim stworzeniem są ludzie. Komary podczas lotu nie wydają żadnego dźwięku dlatego też tak trudno jest je zlokalizować i zabić. Komary są szybkie i przebiegle. Najczęściej wkuwają się pod skore ofiary i pobierają dużo krwi. Ukucie takie jest dla człowieka bezbolesne ponieważ komar kłując skore wpuszcza w nią substancję znieczulającą czujemy go dopiero wtedy kiedy już wysuwa igłę. Komary są największą plagą ponieważ jest ich bardzo wiele i nie ma na nie żadnego dobrego sposobu. Największe gatunkowa są komarzyce i to one najczęściej nas atakują. Najwięcej komarów można spotkać w lesie i wysokich trawach Mucha jest kolejnym przykładem pasożyta. Mucha podobnie jak komar i kleszcz odżywia się krwią. Muchy bardzo lubią krew i wszystko co się rozkład ponieważ z tego czerpią najwięcej składników odżywczych. Muchy w ciągu zimy śpią po to aby wiosną rozmnożyć się i wykluwać na nowa. Mchu jest bardzo wiele i szczególnie lubią przebywać w domu dlatego tak bardzo są tępione przez nas. Do zabijania much stosuje się przede wszystkim mucho zol czyli rodzaj substancji chemicznej jest ona bardzo skuteczny . mucha podobnie jak komar wstrzykuje substancje znieczulające w miejsce ukucia po to aby wyssać krew następnie pozostaje po niej dużą bąbelka która bardzo swędzie i boli. Muchy są bardzo niebezpieczne w szczególności da dzieci ponieważ te mało skutecznie umieją się przed nimi bronić. Bąbelka po układają muchy może. Utrzymywać się nawet kilka dniu co nie wygląda estetycznie i zachwycająco. Jedyną wadą muchy jest jej bezcenne i właśnie po tym można ją poznać i przeciwdziałać jej jest ona również bardziej powolna od komara
Tagi: atak, cienki, gatunek, komar, komary, komarzyce, mizernie, trawa, wylęg
Kategorie: Owady